fbpx
 
  • Er mín saga mín saga?

    Þetta er hægt að tengja við syndir feðranna sem við erum sögð bera með okkur, kynslóð eftir kynslóð. Við erfum sögur af afrekum forfeðra okkar – hvernig þeir brutust út úr erfiðum aðstæðum og á hvaða forsendum. Við erfum sögur af því hvernig þeir upplifðu sorg og sársauka; hvernig þeir steyttu á skeri og hvernig þeir brotlentu. Við erfum sögur af því hvernig harður heimurinn hefur leikið fjölskyldumeðlimi og hvernig ekkert er gefið í þessum heimi.

    Þessar sögur elta okkur í okkar eigin lífi. Þær eru áhrifamiklar, eins og allt annað sem erfist í gegnum fjölskylduböndin og sameiginlega tilvist og tilfinningar.

    Sá sem vex gagnrýnislaust úr grasi með erfðasögur fjölskyldu sinnar í eyrunum mun nota boðskapinn í þeim til að reka sitt eigið líf. Í sögunum felast hugmyndir um hegðun og grunngildi sem annaðhvort leiða til vansældar eða velsældar.

    Sá sem fýkur eins og lauf í vindi og lifir á sjálfvirkum forsendum skortdýrsins mun taka þessi gildi upp, órit­ skoðuð, og lifa eftir þeim.

    En þær hugmyndir sem við erfum eru ekkiokkar gildi. Boðskapurinn sem berst okkur í gegnum sögur forfeðranna getur hafa byggst á forsendum sem við þekkjum ekki – rétt eins og konan sem sauð sunnudagssteikina alltaf í tveimur pottum af því að mamma hennar gerði það, en mamman hafði gert það vegna þess að hún átti ekki nógu stóran pott.

    Mynd: Ragnheiður Arngrímsdóttir